Persoonlijk dagboek 1 - Heerlijk lenteweer, veel overwerken, alles ging in een flits voorbij & bloggen

Naast dat ik het in gedachten heb dat het de laatste dagen toch wel mooi weer is geweest moet ik deze maand veel overwerken, ging alles in een flits voorbij door een ongeluk en wil ik jullie ook wat vertellen over hoe het nu gaat met bloggen. Niet de meest leuke persoonlijke update, maar de realiteit moeten wij toch in de ogen zien. 

Heerlijk lenteweer 
De afgelopen dagen was het heerlijk weer, behalve zaterdag dan. Ik wordt altijd zo vrolijk van het mooie weer. Ik krijg er echt een stuk meer energie door. Daarnaast heb ik meer zin om te werken, sporten wat je allemaal in de winter heel erg mist. Daarnaast vind ik het prachtig dat de bloemen en bloesems weer helemaal opbloeien, dat maakt de wereld toch een stuk mooier. En als laatste zijn de buiten activiteiten ook gewoon veel leuker. In de winter kan je ook veel leuke dingen doen, maar dan heb je weer dat lusteloze gevoel.

Veel overwerken
Het was de bedoeling om in April extra veel te werken, omdat mijn teamleider op vakantie is. Ik mocht ook gedeeltelijk zijn taken overnemen, maar na wat er gisteren is gebeurd - vertel ik in het volgende kopje - valt er al gelijk een week af helaas, want ik had wat meer centjes kunnen verdienen. Ik wil volgende wel echt aan het werk gaan, misschien zelfs donderdag al, maar ik moest van de clustermanager even afwachten hoe ik mij morgen voel. Hij zei dat het een goede insteek was, maar toch even moesten afwachten.

Alles ging in een flits voorbij
Ik prijs mij gelukkig dat ik een engeltje of misschien wel meerdere engeltjes op mijn schouder heb. Gisteren wilde ik met volle moed naar werk gaan, omdat ik een gigantisch lange dag voor de boeg had. Ik probeer er altijd het positieve van in te zien, zodat het allemaal wel meevalt. Ik rij al 2,5 jaar op de A50 richting Oss en ik ben altijd de drukte voorbij, zodat ik niet in de file kom te staan en op tijd op werk kon. Gisteren ging het dus iets anders. Ik was mijn sleutels kwijt, kon mijn schoenen niet vinden die ik altijd aan heb op werk en moest ook nog eens teruglopen, omdat ik mijn brood en avondeten was vergeten. 

Ongeveer 10 minuten later dan normaal reed ik naar werk toe en ik wist dat het nu drukker zou zijn als normaal. Alles ging goed totdat er ineens een file ontstond. De man voor mij moest uitwijken voor diegene die voor hem reed en dat was gelukkig gelukt en ik probeerde uit te wijken voor de man die voor mij reed en dat lukte niet helemaal. Met volle vaart knalde ik dus op de achterkant van zijn auto en in een flits ging alles voorbij. Ik trapte keihard op de rem en de airbags ploften eruit en toen ik mijn ogen opendeed was het vol met rook die uiteindelijk wel weer wegtrok. Ik was aan het bibberen en aan het shaken en ik wist maar niet wat ik moest doen en toch kreeg ik de moed om naar de man te gaan kijken die gelukkig niks had en de politie al aan het bellen was.

Het was half 7 en probeerde iedereen te bellen die ik kon. De enigste die ik aan de telefoon kreeg was mijn teamleider en die vroeg al gelijk waar ik was en of die moest komen. Ik kan zeggen dat ik een top teamleider heb, want hij hield mij rustig en vertelde mij wat ik moest doen, omdat ik het totaal niet meer wist. Met invullen van de papieren wist ik sommige gegevens ook niet eens meer die ik normaal gesproken kan dromen. De wegenwacht heeft de auto meegenomen en is gebracht naar een garage om te laten maken als dat ├╝berhaupt nog kan. Dit hoor ik vandaag en ik kan een leenauto ophalen. Alles is super goed geregeld door de verzekering. Met mij gaat het redelijk goed. Ik ben nog wat in shock, heb last van mijn rug en borst, maar dit komt door de klap. Als dit lang aanhoudt moet ik toch even terug naar de dokter, maar verder ben ik helemaal gecontroleerd. Ik werd thuisgebracht door de politie die ontzettend aardig waren. Mijn moeder wist nog van niks dus die was zich natuurlijk kapot geschrokken en barstte in huilen uit. 

Een ongeluk gebeurd elke dag, soms met hele vervelende gevolgen, maar ik had niet gedacht dat dit mij zou gebeuren, omdat ik altijd heel erg goed oplet en juist extra op let na alle dingen die er bij ons gezin is gebeurd. Soms kan je iets gewoon niet voorkomen en gebeurd het gewoon. Het was een gigantisch vervelende ervaring, want het had ook anders kunnen aflopen, maar gelukkig ben ik er goed vanaf gekomen. Ik ben heel erg blij met het engeltje of engeltjes op mijn schouder! Ik ga morgen nog een dag uitrusten en dan probeer ik donderdag weer naar werk te gaan, want dat gaat ook gewoon door!

Bloggen
Met bloggen gaat het ontzettend goed. Ik zet netjes 3x per week een artikel online en soms wel meer. Ook heb ik ontzettend veel plezier met mijn nieuwe blognaam. Het bereik naar mijn blog is een stuk beter dan met mijn vorige naam en dat merk ik heel erg. Daarnaast heb ik nog veel plezier in het maken van foto's en het schrijven van artikelen dus dat is ook helemaal top. De laatste tijd heb ik al wat leuke samenwerkingen gehad met mijn nieuwe blog en daar ben ik ook erg trots op.

Hoe gaat het met jullie?

10 opmerkingen on "Persoonlijk dagboek 1 - Heerlijk lenteweer, veel overwerken, alles ging in een flits voorbij & bloggen"
  1. Ik had het al op Facebook gelezen over de auto ongeluk en dat was wel even schrikken zeg! Hopelijk zal de pijn in je rug en borst snel wegtrekken! <3

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was heel erg schrikken, heb er nu nog last van

      Verwijderen
  2. Heftig van je ongeluk, heel veel beterschap!
    Liefs Jorinda

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ah, jeetje meis. Ik had het gelezen van je ongeluk op Facebook en Instagram. Heel veel beterschap en rust goed uit! Je nieuwe blog is echt leuk om te lezen, fijn dat je deze stap hebt gezet en we gaan snel werken aan een nieuwe lay out! :)
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ga zeker goed uitrusten. Deze week mag ik nog niet werken helaas.

      Verwijderen
  4. Pfff jeetje zo heftig. Wel heel fijn dat het nog goed is afgelopen en dat je het kan na vertellen. Doe het rustig aan!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jee zeg, heftig! hoop voor je dat het snel beter gaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik had het al gelezen van je ongeluk, zo naar! Hopelijk trekt de pijn in je borst en rug snel weg en heel veel sterkte nog! Wel fijn om te horen dat het met je blog zo goed gaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh wat schrikken allemaal zeg! Heel veel sterkte <3

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jeetje meis, wat ontzettend schrikken dat je een ongeluk hebt gehad. Heel erg fijn dat je zo'n engeltje op je schouder hebt. Ik kan me voorstellen dat je enorm geschrokken bent. Goed om te horen dat jij verder oke bent, op wat pijntjes na. Hopelijk trekt dat allemaal snel weg anders is het inderdaad verstandig om even naar de dokter te gaan. Veel sterkte nog meis.

    BeantwoordenVerwijderen